Διαδρομή πλοήγησης: FeeCheck › Πώς Υπολογίζει το FeeCheck τα Κοστολόγια

🌐 Γλωσσικές εκδόσεις: DE | EN | EL

Χρόνος ανάγνωσης: περίπου 7 λεπτά | Τελευταία αναθεώρηση: Μάιος 2026

Πώς Υπολογίζει το FeeCheck τα Κοστολόγια Πληρωμών — Βήμα προς Βήμα

Το συνολικό κόστος πληρωμής με κάρτα αποτελείται πάντα από τρία συστατικά: διατραπεζική προμήθεια, τέλος δικτύου και περιθώριο απόκτησης. Το FeeCheck υπολογίζει αυτά με ακρίβεια σε κάθε σύγκριση — με διαφάνεια και επαναληψιμότητα.

Η Δομή Τριών Συστατικών

Κάθε συναλλαγή με κάρτα δημιουργεί κόστος για τον έμπορο που χωρίζεται σε τρία χωριστά μέρη. Αυτή η δομή είναι τυπική σε όλη την ΕΕ, αν και το μέγεθος κάθε συστατικού ποικίλλει σημαντικά.

Συστατικό 1: Διατραπεζική Προμήθεια (Interchange Fee)

Η διατραπεζική προμήθεια είναι το νομικά ρυθμιζόμενο συστατικό. Ρέει από τον αποκτώντα στην τράπεζα έκδοσης κάρτας για κάθε συναλλαγή. Ο Κανονισμός Διατραπεζικών Προμηθειών της ΕΕ (IFR, EU 2015/751) ορίζει ανώτατα όρια για κάρτες καταναλωτών εντός ΕΟΧ:

Ελληνικό πλαίσιο: Λόγω της ισχυρής τουριστικής δραστηριότητας, πολλές συναλλαγές σε ελληνικά εστιατόρια, ξενοδοχεία και καταστήματα λιανικής προέρχονται από τουρίστες που χρησιμοποιούν κάρτες εκτός ΕΟΧ — κάρτες από ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο (μετά-Brexit), Ρωσία, Κίνα και άλλες χώρες. Για αυτές τις κάρτες δεν ισχύουν τα ανώτατα όρια IFR, με αποτέλεσμα σημαντικά υψηλότερο κόστος ανά συναλλαγή.

Συστατικό 2: Τέλος Δικτύου (Scheme Fee)

Τα τέλη δικτύου χρεώνονται από το δίκτυο κάρτας (Visa, Mastercard) για χρήση της υποδομής του. Αυτό το τέλος δεν ρυθμίζεται από την ΕΕ και ποικίλλει ανά δίκτυο και προϊόν.

Τυπικές περιοχές τελών δικτύου FeeCheck:

Τα τέλη δικτύου δεν είναι πλήρως δημόσια — το FeeCheck σημειώνει πάντα αυτές τις αριθμητικές τιμές ως εκτιμήσεις βάσει δημόσια διαθέσιμων δεδομένων.

Συστατικό 3: Περιθώριο Απόκτησης (Acquiring Margin)

Το περιθώριο απόκτησης είναι το τμήμα που κρατά ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών (PSP) ή η τράπεζα απόκτησης. Αυτό είναι το πιο μεταβλητό συστατικό: εξαρτάται από τον πάροχο, την κατηγορία τζίρου του εμπόρου, τη διάρκεια του συμβολαίου και το μοντέλο τιμολόγησης.

Τυπικά περιθώρια απόκτησης για ΜΜΕ στην ΕΕ:

• Μικρές επιχειρήσεις (κάτω των 50.000 € ετήσιου τζίρου καρτών): 0,20–0,80%
• Μεσαίες επιχειρήσεις (50.000–500.000 €): 0,10–0,50%
• Μεγάλες επιχειρήσεις (πάνω από 500.000 €): διαπραγματεύσιμο, συχνά κάτω από 0,20%

Παράδειγμα Υπολογισμού: Ελληνικό Εστιατόριο

Ας πάρουμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Ελληνικό εστιατόριο δέχεται πληρωμή 45 € με ελληνική Visa Debit.

Υπολογισμός:

Το εστιατόριο λαμβάνει 44,73 € στο λογαριασμό. Το αποτελεσματικό ποσοστό χρέωσης είναι 0,60%.

Σύγκριση: Ίδιο εστιατόριο, αμερικανική κάρτα Visa Credit (τουρίστας)

Ίδιος λογαριασμός 45 € — αλλά το κόστος είναι σχεδόν τετραπλάσιο όταν ο πελάτης χρησιμοποιεί κάρτα εκτός ΕΟΧ. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για ελληνικές επιχειρήσεις σε τουριστικές περιοχές όπου τουρίστες από ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο και Ασία πληρώνουν συχνά με τις κάρτες της χώρας τους.

Μοντέλα Τιμολόγησης: Ενιαία vs. Interchange++

Το FeeCheck υπολογίζει κόστη και για τα δύο μοντέλα τιμολόγησης:

Ενιαία Τιμολόγηση (Blended)

• Πλεονέκτημα: Απλό, προβλέψιμο
• Μειονέκτημα: Αδιαφανές· ο έμπορος δεν γνωρίζει αν πληρώνει υπερβολικά για φθηνές κάρτες
• Κατάλληλο για: Μικρές επιχειρήσεις με μικρό όγκο και ανόμοιο μείγμα καρτών

Τιμολόγηση Interchange++ (IC++)

• Πλεονέκτημα: Πλήρως διαφανές· ο έμπορος επωφελείται από πελάτες που χρησιμοποιούν φθηνές κάρτες
• Μειονέκτημα: Πιο σύνθετο· το κόστος ποικίλλει ανάλογα με το μείγμα καρτών
• Κατάλληλο για: Μεγαλύτερες επιχειρήσεις με κυρίως κάρτες καταναλωτών ΕΟΧ

Ο Ελληνικός Παράγοντας: Κόστος Τουριστικών Καρτών

Για ελληνικές επιχειρήσεις σε τουριστικές περιοχές (Αθήνα, νησιά, παράλια θέρετρα), η σύνθεση του μείγματος καρτών είναι κρίσιμη παράμετρος:

Τυπικό μείγμα καρτών για ελληνική τουριστική επιχείρηση:

• 45% εγχώρια χρεωστική κάρτα ΕΟΧ (χαμηλό κόστος)
• 15% εγχώρια πιστωτική κάρτα ΕΟΧ
• 35% κάρτα εκτός ΕΟΧ (υψηλό κόστος — χωρίς ανώτατο IFR)
• 5% εταιρική κάρτα ΕΟΧ

Σε αυτό το σενάριο, το πραγματικό μέσο κόστος συναλλαγής μπορεί να φτάσει το 1,0–1,5%, πολύ υψηλότερο από αυτό που θα αντιμετώπιζε μια αντίστοιχη επιχείρηση στη βόρεια Ευρώπη με κυρίως εγχώριες κάρτες ΕΟΧ.

Το FeeCheck υπολογίζει αυτό το σταθμισμένο πραγματικό κόστος βάσει του δικού σας εκτιμώμενου μείγματος καρτών.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Τι είναι η διατραπεζική προμήθεια με απλά λόγια; Η διατραπεζική προμήθεια είναι η χρέωση που πληρώνει ο αποκτών στην τράπεζα έκδοσης κάρτας για κάθε συναλλαγή. Ο έμπορος δεν την πληρώνει άμεσα — περιλαμβάνεται στη συνολική χρέωση του αποκτώντος. Ο Κανονισμός ΕΕ 2015/751 την περιορίζει σε 0,20% (χρεωστική) και 0,30% (πιστωτική) για κάρτες καταναλωτών ΕΟΧ.

Τι σημαίνει τιμολόγηση interchange++ (IC++); Στην τιμολόγηση IC++, ο έμπορος βλέπει την πραγματική διατραπεζική προμήθεια συν το τέλος δικτύου συν το περιθώριο αποκτώντος ως χωριστές γραμμές. Είναι το πιο διαφανές μοντέλο. Στην ενιαία τιμολόγηση τα πάντα συνδυάζονται σε ένα ποσοστό, το οποίο είναι απλούστερο αλλά λιγότερο διαφανές.

Γιατί οι τουριστικές κάρτες κοστίζουν περισσότερο στους Έλληνες εμπόρους; Οι κάρτες τουριστών από χώρες εκτός ΕΟΧ (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο μετά-Brexit, Ασία) δεν υπόκεινται στα ανώτατα όρια IFR. Αυτές οι κάρτες μπορεί να έχουν διατραπεζική προμήθεια 1,5–2,5%, έναντι μέγιστο 0,20–0,30% για κάρτες καταναλωτών ΕΟΧ. Για ελληνικά εστιατόρια, ξενοδοχεία και καταστήματα λιανικής σε τουριστικές περιοχές, αυτό αυξάνει σημαντικά το μέσο κόστος συναλλαγής.

Πόσο συχνά ενημερώνονται οι υπολογισμοί του FeeCheck; Οι αλλαγές ανώτατων ορίων διατραπεζικών (ενημερώσεις IFR) αντικατοπτρίζονται άμεσα. Οι εκτιμήσεις τελών δικτύου ελέγχονται ανά τρίμηνο. Τα δεδομένα περιθωρίου απόκτησης ενημερώνονται όταν οι πάροχοι αλλάζουν τα δημόσια δημοσιευμένα τιμολόγιά τους.

Πηγές & Κανονιστικό Πλαίσιο

• Κανονισμός ΕΕ 2015/751 (IFR)
• Οδηγία ΕΕ 2015/2366 (PSD2)
• Τράπεζα της Ελλάδος — Συστήματα Πληρωμών
• Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (EBA)

Σχετικά Θέματα

• Τι είναι το FeeCheck;
• Μεθοδολογία
• Προβλήματα Πληρωμών Εξηγημένα
• Σύγκρινε Κοστολόγιο Πληρωμών